मुक्तछंद : काव्य करायचा प्रयत्न...

Arranged..

2011-02-20T09:35:00.001-08:00

तुला भेटताना मनी फार शंका
कसे काय बोलु गोंधळ पसारा

अनोळखी परि अनुपम भासे
स्तंभित होई असा नजारा

हलकेच गप्पा विनोद लीला
नकळत शोधे होकार तुझा

जरा सांग कर्णी लाजुनि हसता
कशी जाहली तू सखे प्राण माझा

चंद्र

2011-02-19T11:02:00.001-08:00

मनात शीतल शुभ्र चांदणे
नभात दिसता चंद्र साजिरा
क्षणात झर्रकन् तरळुन जाई
तुझाच मुखडा प्रिय गोजिरा

क्षणाला

2011-02-17T10:11:00.001-08:00

माझ्यात काही निराळेच होते
बदललीस वा तू होती क्षणाला
जरी शब्द मी बोललो फार नाही
माझीच होती तरी तू क्षणाला

रुपगर्विता

2011-01-25T09:54:00.000-08:00

तू निर्दय इतकी लाजुनि का बरं हससी
मम शिकार करुनी ऐसी |
क्रूरच भलती नियती परि लिहीलेली
सौंदर्य व्रण तो भारी ||

तू सुंदर ललना रुपगर्विता अवनी
उर्वशी परि तुझी दासी |
नखरे सारे नको करु मजसाठी
मी ओळखुन तुज राही ||

पुन्हा पुन्हा

2011-01-06T04:23:00.001-08:00

पुन्हा पुन्हा क्षण काही का जगावे वाटले
पुन्हा पुन्हा त्या क्षणांवर का मरावे वाटले
न देता चाहूल काही सामोरी ठाकले
खोल श्वासातून सारे जग भरावे वाटले

देशप्रेम

2010-08-15T09:52:00.000-07:00

सदैव उज्ज्वल देशप्रेमी
सलाम माझा स्वातंत्र्यास
क्रांतीकारी आदर्शांनी
अमेरीकेचा मजला ध्यास

दुर्लक्ष

2010-08-11T09:40:00.001-07:00

क्षण चार भेट आपुली, क्षण दोन शब्द हसती
जवळीक कोणती ही, हृदयात जन्मली जी
दुसऱ्यास लाजुनी बोले, तिसऱ्यास hi करिसी
दुर्लक्ष पापण्यांचे, नजरेहुनी जिव्हारी

का स्वस्त भावना या, वा पूर्वजन्मीचा पाया
झुरतोय दर्शनाला, एका मधुर गोड शब्दाला

आई

2010-07-13T07:46:00.000-07:00

आठवत नाही कधी
सुरुवात केली
आई उच्चारता वर्षे
पंचवीस गेली

माझ्या शिक्षणात तिला
डोंगर कष्टांचा
माझ्या आजारात तिला
पर्वत चिंतेचा

कधी चुकलेला जरी
निर्णय आईचा
सदासर्वकाळ मम
विचार भल्याचा

किती कष्ट किती हाल
गणतीच नाही
बदल्यात त्रास दुःख
भरपूर पाही

निश्चितच ओघळतो
अश्रु डोळ्यातुन
आई शब्द उच्चारता
मन हेलावुन

गालांवर प्रेमरूपी
मेघांचा वर्षाव
हळुवार पुसण्यास
तूच घेशी धाव

कशाला एवढी माया
अगणित ऋण
मनावर कायमची
कोरलेली खूण

पत्नी कशी मिळणार
सदैव साशंक
तुझ्या प्रेमावर मात्र
सदैव निःशंक

लाडावल्या नवमुली
उच्चशिक्षणात
धनमानकारकीर्द
मनोरंजनात

काळाचा महीमा पहा
आई कामावर
सांभाळाया बाळाला त्या
आजीच हजर

त्याग आणि समर्पण
यांचे उच्चाटन
राहील का आर्तता ती
शब्दाला धरून ?

गड

2010-06-13T02:04:00.001-07:00

थंडगार अन् पवन बोचरा
सशस्त्र पाउस झोडपणारा
कुडकुडणारा चिंब सदरा
रोमरोमी हा उभा शहारा

पायवाट ही गूढ अरुंद
सभोवताली धुके प्रचंड
डोंगरमाथा एकच ध्येय
ध्वजासाठी कष्ट उदंड

पाठीवरती वाहातो ओझे
मनावरती शीण थकवा
सह्याद्रीच्या पावसात ह्या
निर्मळ होती सर्व जाणीवा

टपटपणारे थेंब टपोरे
सळसळणारे पाते हिरवे
रंगबिरंगी रानफुले ही
पानांमागे कीटक विश्वे

माथ्यावरती जीर्ण शिवालय
कातळ दगडी थंड आसरा
शून्यामधली स्तब्ध शांतता
पुनर्जन्म जणु क्षणभर निद्रा

पर्वतराजी विशालकाय
दऱ्या हासती मम उंचीवर
आसमंत हे करवी स्नान
क्षुद्रत्वाचे भान पुरेपुर !

Is it possible ?

2010-06-08T09:51:00.001-07:00

Watching seems difficult, avoiding impossible
Talking seems difficult, silence impossible
Colleague? difficult. Friendship impossible.
Crying seems difficult, laughing impossible.
Dying seems difficult, life impossible.
Love is the only possible. Really ?

U

2010-05-26T21:40:00.000-07:00

Ur smile makes me cry
Ur sweet voice sounds bitter
Ur stealthy look springs countless questions
Ur innocent face makes me cunning
Ur beauty flowers my ugliness...

i :* u o gal!!
i het dis luv n i luv to het...

परीराणी

2010-03-30T07:09:00.001-07:00

स्थितप्रज्ञ तू शांत निरागस
नीटनेटकी सोनल
संगणकाचे अहोभाग्य ते
स्पर्श नाजुक कोमल

काळे डोळे गाल लालसर
विपुल केशसंभार
सुंदर मोहक परीराणी तू
कांती उजळे फार

चुकुन टाकता कटाक्ष अवचित
हरवुन जाई काळ
हासुनि लाजुनि खाली बघता
आम्ही तर घायाळ !

मनास पुसतो जरी ती लोभस
काय लायकी आपुली
हात बघावे आरशामध्ये
फुल स्पर्शिण्यापूर्वी

भस्म

2010-03-11T18:32:00.000-08:00

भावनांच्या निर्झरातील शब्द सारे संपले
वेदनेच्या सागरातील दुःख सारे लोपले
हवनाने दो क्षणांच्या समीधा या पेटल्या
निखारे तुझिया स्मृतींचे भस्मरूपी जाहले
फासुनि ते सर्वांगाला नग्नरुपी हिंडतो
पुनर्जन्म दिसले नाही पुनर्मृत्यु पाहीले

१४ फेब्रुवारी

2010-02-12T06:53:00.000-08:00

वाचकांच्या गरजा लक्षात घेऊन, खास परवासाठी ही कविता...

अविस्मरणीय
चौदा फेब्रुवारी ।
करावी तयारी
साहसाची ॥

फुल कुठे मिळे
कोणत्या रंगाचे ।
कोणाला द्यायचे
ठरवावे ॥

भेटणार कुठे
बोलणार काय ।
कोणाचे सहाय
नियोजावे ॥

प्रतिक्रिया काय
थप्पड की हास्य ।
रस्ता शोधा योग्य
पलायने ॥

चुकुन होकार
आला अंगावर ।
कसा घडणार
उत्तरार्ध ॥

हातात बाईक
खिशामधे धन ।
पोशाख प्रसन्न
आवश्यक ॥

कोणते हॉटेल
घराहून दूर ।
नकोच संचार
ओळखीचा ॥

सभ्य बोलण्याच्या
सरावाची फळे ।
आपोआप टळे
पंचाईत ॥

हरकत नाही
नजरेचा खेळ ।
हरवुन काळ
क्षणभर ॥

स्थान ते अढळ
जर हृदयात ।
प्रेम करा व्यक्त
बिनधास्त ॥

जर का गंमत
असे यौवनाची ।
द्यावी शेवटची
तिलांजली ॥

जर का नकार
फुल चक्काचूर ।
मनावर फार
घेऊ नये ॥

आपुल्यासारख्या
मुलीसुद्धा माठ ।
मनी खूणगाठ
बांधा जरा ॥

अवधूत म्हणे
जरा करा धैर्य ।
झळकेल शौर्य
प्रेमदिनी ॥

उपेक्षितांचे अंतरंग

2010-02-11T04:05:00.000-08:00

मनी उमलते नाजुक सुंदर
तुझ्या दर्शने स्वप्न मनोरम |
विहार करते स्वच्छंदी ते
सरोवरीच्या लीला अनुपम ||

सौंदर्याने घोर निराशा
मदिराक्षीचे नकोच दर्शन |
सर्पासम जे डसते क्षण क्षण
शाश्वत विष ते केले प्राशन ||

निजलो होतो सुखासनी मी
रत्नजडित त्या भव्य महाली |
गाभाऱ्यातील मूर्तीसम तू
सुवर्णलंकाराने मढली ||

दिवस असो की रात्र मुलायम
प्रकाशाहुनी तप्त चांदणे |
सुवर्ण कसले रद्दी कागद
निरुद्देशी बेकार जगणे ||

प्रेम म्हणजे नक्की काय ?

2010-02-06T10:56:00.000-08:00

बालपणी मनामध्ये फार कुतुहल
हासुनिया का रे सर्व टाळतात बोल
मोठेपणी उमगेल म्हणतात सारे
मिसरुड फुटले की वाहतात वारे

गुपचुप तुझे मुख हालचाली तुझ्या
बघताना मनामध्ये प्रसन्नता माझ्या
काळ्याभोर केसांमधे मोगऱ्याची फुले
वेणीवर गजऱ्याचा सुगंधही खुले

तुझ्या दर्शनाने मनी उमलते काही
दिसलीस नाही तर हुरहुर राही
बघताच तुला आत उसळते काही
तुषारही तहानेचे कारंज्यात काही

बोलताना तुझ्यासवे गोंधळून जातो
ठरवले किती जरी ततपप करतो
अभ्यासाच्या पुस्तकांची देवाण घेवाण
पानांपेक्षा महत्त्वाचे मुखपृष्ठ जाण

उत्सुकता मनामध्ये दांडगी अश्लील
चित्रफिती मिळवण्या गुप्त हालचाल
सौंदर्याचे आवरण उघडले थोडे
गलिच्छ ओंगळ कृती करण्याचे धडे

नाना शंका उभरती गोंधळ प्रचंड
सर्व मोठ्या माणसांची ही रे का आवड ?
बाहेरुन छान आणि आतमधे घाण
अशी कशी गुंफलेली मिलनाची वीण ?

तुझ्यासाठी मनामधे पवित्र हळवे
स्पर्शसुद्धा नाही कधी शरीराच्या नावे
मित्रांमधे बोलण्यास लज्जा वाटे फार
पालकांच्या आड येती जन्माचे संस्कार

वृत्तपत्र टीव्ही यांचा संमिश्र प्रसार
प्रबोधन दूर राही अव्यवस्था फार
गोंधळल्या मनामधे तिरस्कार अती
समाजात लोक ज्याला असभ्य म्हणती

वयाबरोबर झाल्या शंका साऱ्या लुप्त
वासनांचे शरीरात आक्रमण गुप्त
उलगडे जनतेच्या वागण्याचे सार
मनापेक्षा शरीराचा पूरक विचार

असा कसा वावरतो ढोंगी हा समाज
बाहेरुन सभ्य आणि आतुन निर्लज्ज
आवडती गोष्टी यांना लपुन कराया
चारचौघी बोलताना वाईट म्हणाया

कोणीतरी सांगा मला कसा घालु मेळ
कारंज्यात नाचताना तहानेचा घोळ
सहजच वापरला जातो शब्द जरी
क्वचितच प्रश्नावली एखादा विचारी

बातम्या

2010-01-30T11:43:00.001-08:00

गरम चहाचा कप हाती
तो घोट घोट घेताना
पेपर येई नजरेला
भल्या पहाटे उठताना

परत धाडले बिहारला
एका परप्रांतियाला
रंगवुनी त्याच्या हाती
संघटनेच्या फलकाला

आरक्षण द्या जातीला
मोर्चा निघे शहरामध्ये
आग चितेला द्या आधी
प्रगतीला स्वर्गामध्ये

कमिटीने दिली मान्यता
राज्याच्या विभाजनाला
घर ज्यांचे सीमेवरती
स्वतंत्र राज्ये करायला

मुस्लिम वधती हिंदुंना
हिंदू मारती मुस्लिमांना
धर्मयुद्ध हे अतिप्रिय
राजकारणी नेत्यांना

धान्याचे गगनी भाव
गिरणीत दळावे काय ?
सोन्याला दळण्यासाठी
रांगेत जनसामान्य

इतक्यात दिसे ते चित्र
मनमोहक नारीचे
काहीतरी छान पाहुन
बंद केले वाचायचे

छंद माझा आगळा

2010-01-25T03:14:00.001-08:00

छंद माझा आगळा । मुलींचा मजला लळा ॥
गौरवर्णी रूपवान । ध्यास लागे रात्रंदिन ॥

मुखाचे अवलोकन । हळुच करावे लपुन ॥
काळेभोर डोळे खास । भोळा भाव निरागस ॥
दंतपंक्ती मनोहर । गोडवा ओघळे फार ॥
एकेक बोल मधुर । रसपान निरंतर ॥
रक्तवर्णी गाल छान । पाही हरपून भान ॥
जवळ असता ऐसी । कसे रोखावे मोहासी ॥

कॉफीला होता सोबत । हर घोटात अमृत ॥
खेळामध्ये तिची साथ । वास्तवात मनोरथ ॥
सिनेमाला बरोबर । नृत्य करी मनमोर ॥
हॉटेलात जेवण । आनंदाला उधाण ॥
उगीच मारता गप्पा । दिसतो मनाचा कप्पा ॥
जिथे नजरानजर । सर्व जगाचा विसर ॥

हासुन करी दान । पंचप्राणा संजीवन ॥
निखाऱ्यास फुंकोनिया । बेचिराख लीलया ॥

जखमा

2010-01-22T09:58:00.000-08:00

This poem is based on my hypothesis.

जखमांनी भरले इतके
ते रक्त शरीरा झाके
जणु झेप घालुनी पक्षी
तोडती शवाचे लचके

भिजताना जगतो कारण
तो समोर दिसतो डोंगर
जो शिखरावरुनी अंधुक
पांघरतो उजेड निळसर

कष्टांनी भरलेला हा
चढण्याचा प्रयास करतो
होता पूर्ववत कांती
शंकेने घेरुन जातो

मग ध्यानी आले लवकर
जखमांची सोप्पी युक्ती
ना कधीच भरुनी येती
त्या गुप्त अचानक होती

कविता

2010-01-19T21:14:00.001-08:00

कवितेची सुरुवात आश्चर्यजनक
ऑफिसात कामापेक्षा कंटाळा अधिक
मनातल्या भावनांना वाट दाखविली
हलकेच पानांवर शाई उतरली

भीत भीत चारोळीने केला मी प्रारंभ
सोपे अवघड शब्द जुळले सुलभ
एके दिनी अचानक लिहावेसे वाटे
दहा-बारा चारोळीने कविता प्रकटे

दाखविली प्रत्येकाला कविता पहिली
स्वत:चीच कथा जणु सर्वांनी पाहिली
नंतरच्या प्रयत्नांना टीका थोडीफार
पद्यापेक्षा गद्य वाटे अभिप्राय सार

शास्त्रामध्ये पाहिला मी कवितेचा अर्थ
नियमांनी बांधलेले शब्दजाल सार्थ
छंद मात्रा वृत्त यांना यमकाची जोड
नकळत साधतात परिणाम गोड

अक्षरांचे व्याकरण अर्थहीन ओळ
शब्दांचा कचरा करे विषयांचे बळ
आपोआप विचारात काव्याचे सृजन
मला पामराला नाही एवढा सन्मान

भावनांना छंदामध्ये गुंफुनिया हार
मंत्रमुग्ध रसिकांना देतो उपहार

श्रीरंगला...

2010-01-19T09:24:00.000-08:00

निवांत उठावे
गोडधोड खावे ।
पुष्कळ हसावे
जन्मदिनी ॥

घेऊ नको आज
ताप कसलाच ।
काळजी उगाच
करु नये ॥

चोवीस तासांचा
महाराज होई ।
मनसोक्त घेई
उपभोग ॥

दिवसाच्या अंती
थोडासा विचार ।
काय आजवर
मिळकत ॥

भव्य स्वप्न एक
मनी ठरवावे ।
त्याच्याशी करावे
समर्पण ॥

थोडा उपदेश
शुभेच्छांचा पूर
गोड शब्द चार
तुझ्यासाठी ॥

भेट

2010-01-18T08:45:00.000-08:00

अचानक परी
समोर प्रकट ।
अजुन निकट
जावे वाटे ॥

जोराचे वादळ
अनामिक ओढ ।
आकर्षण गूढ
खेचतसे ॥

तू ही अलगद
माझ्यापास यावे ।
हळुच हसावे
अतीगोड ॥

आपसुक भेट
नजर वळता |
काही न बोलता
सुसंवाद ॥

अधुरी कहाणी
इथेच संपूर्ण |
लोहाचे सुवर्ण
केवी होय ॥

आठवणी

2010-01-15T10:16:00.000-08:00

कसा विसरावा सांगा कुणीतरी मला
क्षण क्षण जपलेला हृदयामधला

हळुवार कानावर मंद शीळ येई
स्मृतीमध्ये दंश भारी अमृताचा होई

प्रयत्नांची पराकाष्ठा पुरे झाली आता
एकसुद्धा आली नाही गाठ सोडवता

मिसळल्या रक्तामध्ये अशा स्मृती काही
एकवेळ प्राण जाई आठवणी नाही

रक्तबंबाळ

2010-01-13T10:38:00.000-08:00

एका मित्राने कवितेला विषय दिला: रक्त. म्हणजे शरीर रक्तबंबाळ झाले आहे पण कोणाला कळले नाही.

अचंबित होऊनिया जन विचारती
घातलीस जीर्ण वस्त्रे काय उपरती
फिरताना दिसे इथे शोधतोसी काय
अर्धवट झोपेमध्ये वाटते का भय

मनामध्ये म्हणलो मी नाही जुनी वस्त्रे
जखमांना झाकणारी झालीत लक्तरे
अर्धवट मिटलेले दिसतील डोळे
निद्रासुख नव्हे तर मिटे ग्लानीमुळे

घनघोर लढाईत पराक्रम फार
भरपूर वेळा केले कायमचे वार
जखमांनी भरताना झाला साक्षात्कार
उभा ठाकलेला शत्रु प्रतिबिंब नर

हात लावे कपाळाला थकलो थांबुन
समशेर चालवतो शत्रु पिसाळुन
रक्ताळल्या अंगावर थेंब थेंब हासे
तुझ्यासवे वेचलेले क्षण क्षण जसे

सुवर्ण नगरी

2010-01-12T09:02:00.000-08:00

सुवर्णाचे द्वार साता समुद्राच्या पार
गाठण्यास पायरी ती वेड लावणार
अहोरात्र डोळ्यांपुढे नाचतो डॉलर
नकळत ताठ होते शर्टाची कॉलर

गगनाला भिडणाऱ्या इमारती भव्य
पाहाण्यास पार पाडु कोणतेही दिव्य
तिकडच्या हवेमधे येईल सुगंध
किती वेळ सहणार इथला दुर्गंध ?

नातलग घरदार सगळे सोडून
नवी नाती जोडण्यास जायचे उडून
आठवेल कधीतरी घरचे अंगण
समाधान फोनवर दूर सर्वजण

चमचम शहरात उधळती रंग
ऐश्वर्याच्या नशेमधे भुललेले अंग
उधळत मुक्त हस्ते सौंदर्य नाजुक
स्वर्गातुन खाली आल्या पऱ्या आपसुक

पाण्यासम वाहे तिथे धनश्रीचा पूर
घराघरातुन निघे सुवर्णाचा धूर
गादीवर आच्छादीत नोटांची चादर
भरजरी वस्त्रावर हिऱ्यांचा वापर

बाळगतो स्वप्ने उरी भव्यदिव्य फार
शिंपल्यात मोती जसा पाहे रत्नहार
सर्वकाळ चढलेली नशा काही न्यारी
मद्यालाही मागे टाके सुवर्ण नगरी

पैसा

2010-01-10T08:58:00.000-08:00

नितिमत्ता व स्वभाव तत्त्वज्ञान छान फार
खिशामध्ये किती धन पूर्ण आयुष्याचे सार

काळ आला मोठा बाका वधूसंशोधनासाठी
मूळ स्वभावाच्या पेक्षा पगाराची ओढ मोठी

कुठे कार्यक्रमामध्ये सर्वांकडे चारचाकी
कशी चालेल तुम्हाला बस रिक्षा वा दुचाकी

बाहेरची मौजमजा पैशाविण शक्य नाही
घरी भोजन सात्त्विक ढोंग रचायाचे नाही

जर पाहीजे असेल समाजात उच्च स्थान
किती शिक्षण घेतले याला फार नाही मान

सत्ता पैशाची प्रचंड तुझ्या हातामधे आण
मग कामे पटापट लोक नोकरचि जाण

गुन्हा केला मोठा जर करवा धनाचा पूर
सुरक्षित व्हाल तुम्ही रंक खरा गुन्हेगार

ज्याच्या हाती पैसा आहे त्यासी शत्रू नाही कोणी
जेव्हा रिकामे पाकीट पाहणार नाही कोणी

सरकारी असो कामे दवाखान्यात गमन
नोटा दाखवल्याविण मृतासमान जीवन

भागवती सांगितला कलियुगाचा महीमा
छन छन वाजे धन मिळे मूर्खाला गरिमा

मुलगी

2010-01-09T08:23:00.000-08:00

मुलीचा महीमा
काय तो वर्णावा ।
सर्वच जाणीवा
तिच्यापाशी ॥१॥

अंतरीची आस
प्रज्ज्वलीत होई ।
विसरुन जाई
सर्व भान ॥२॥

तुझिया दर्शने
जन्माचे सार्थक ।
मोह किती एक
निर्विवाद ॥३॥

काय तो पोशाख
गुलाबी झालर ।
सुखाचा निर्झर
अखंडीत ॥४॥

काजळाचे डोळे
रोखुनिया बघे ।
मनाचिया वाघे
थरकाप ॥५॥

बाकदार नाक
शेंड्यावर लाल ।
लालसर गाल
अनुरूप ॥७॥

सुंदर ते मुख
मनामधे ठसे ।
बंद डोळा दिसे
अप्रतिम ॥८॥

पोटरीच्या वर
निळी जीन्स शोभे ।
बहुजना लाभे
अंतर्दृष्टी ॥१३॥

चाल डौलदार
अशी काही असे ।
बघतच बसे
स्थिरावून ॥१४॥

नाजुक पाउले
देशील का करी ।
माथा तयावरी
ठेवीन मी ॥१५॥

अवधूत म्हणे
पाहे मुलीकडे
राहा दूर थोडे
अनुभवे ॥१६॥

दोन

2010-01-07T06:37:00.000-08:00

इतिहासाची सुरम्य पाने चाळत गेलो कॉलेजमधे
एका नयनी सवंगडी ते दुसऱ्याला तर तूची दिसे
मृद्गंध तो स्वातंत्र्याचा घेतला एका नाकपुडीने
खोल भरला छातीत नाजुक गुलाब दुसरीने

एका कर्णी सूर उमटती प्रेमभरल्या शिव्यांचे
गोड हास्य अन शब्द ऐकीले टवकारलेल्या दुसऱ्याने
उजव्या हाती कितीक दिधल्या अजुनही घुमती त्या टाळ्या
डाव्याने तर जन्म साधला स्पर्श नाजुक अंगाला

फिरलो पुष्कळ उजव्या पायी पळुन खेळुन दमुन जाई
डाव्याने तर डोकवायची उडी मारली खिडकीखाली
पाठीवरती ओझी वाहिली मित्रांसाठी अभ्यासाची
छातीवरती आस राहिली घनदाट तुझ्या त्या केसांची

उपयोग जाहला दोन्हीकडे ज्या ज्या गोष्टी दोन मिळे
एकच असता कोण जिंकले मदनिका वा मित्र सगळे ?

चुकुनही शब्द फुटेना एकही स्तब्ध तुझ्या दर्शनाने
अफाट बडबड अखंड गप्पा मित्रांनी तर मुख जिंकले
आटोकाट प्रयत्न केला तरी सहजची हारले ते सगळे
काही केल्या ढळले नाही हृदयामधले स्थान तुझे

IIT

2009-12-23T07:21:00.000-08:00

किती निवांत हसरे होते दिवस कॉलेजमधले
रंगल्या वायफळ चर्चा तासनतास चवीने
एक निघे कामाला तो दुसरा त्याला बसवे
घाई शब्दच नव्हता सगळे आळशी गोळे

दिवसापेक्षा रात्र मोठी कॅंटीनमधे जमायची
कुणी सांगे प्रेमकहाणी कुणी प्रॉफ ची दमदाटी
सोबत होती उत्तप्प्याची किंवा चायनीज भेळेची
मेस नाही दिवसभर पण रात्री तुटून पडती

अभ्यासाचा भासच झाला परीक्षेच्या पूर्वी
थोडे कळले ज्याला त्याला मास्तर केले सर्वांनी
निकालाची चिंता नव्हती पासिंग होते इझी
क्रेडिटलाही महत्त्व नाही ऑडिट विसरुन जाती!

घरुन फोनवर आई विचारी काय केले दिवशी
तिला वाटे अभ्यास फार चालु अहर्निशी
खाणे आणि झोपणे सोडुन आठवत नाही काही
किती एक ते क्लास बुडवले याची गणतीच नाही

कधी खेळलो एओइ तर कधी पाहिली मुव्ही
क्रीकेटचाही मूड जमला एखाद्या शनिवारी
मंदीर, तलाव, टेकडी अशी भटकंती नित्याची
कोपऱ्यावरच्या ज्युस सेंटर वर चक्कर प्रतिदिनी

अगदीच आला कंटाळा तर खोलीत जावे शांत
उघडुन लॅपटॉप जोडावे डीसीप्लसप्लस मस्त
गाणी, पिक्चर, नाटक, कथा यांची तिथे रेलचेल
बाहेर मिळणार नाही असे दुर्मिळ काहीतरी दिसेल

वर्गात जायच्या रस्त्यावरती होते एक होस्टेल
जाता येता हळु व्हायची आपोआप तिथे सायकल
चुकुन एखादे आकर्षक अन सुंदर दृष्टीस पडेल
प्रत्येकाला आशा होती कधी आत जायला मिळेल ?

नोकरीसाठी सगळ्यांनी केली जय्यत तयारी
अनेक दिवसानंतर झटकली धूळ पुस्तकांवरची
परीक्षा अन मुलाखतीने तारांबळ उडाली नुसती
पुरेशी झोप तर सोडाच खायची आबाळ झाली

लवकर मिळाली नोकरी असे काही होते सुदैवी
उतरत चालले चेहेरे ज्यांचा नंबर लागला नाही
कधी एकदा लागते नोकरी असे झाले शेवटी
एकमेका साहाय्य करून सगळे लागले सुपंथी

किती सांगु मजा केली सर्व मित्रांसमवेत
दोन दशके हसलो नाही जेवढे दोन वर्षात
आयुष्यातील सुवर्णकाळी अशी मित्रांची नाती
डीग्रीपेक्षा जास्त लक्षात राहतील साऱ्या स्मृती

परीक्षा

2009-12-22T09:34:00.001-08:00

क्षणाक्षणावर विणले मी गर्भरेशमी धागे
कचकन तोडुन टाकले तू धाग्यांमधले नाते
अनमोल दिसली मैत्री जरी हसली नाही प्रिती
फारच बोचली कात्री जणु काळजावर फिरली
तुला झेपली नाही कसरत तारेवरची
मला पेलली नाही परीक्षा मौनामधली!

अवचित गैर

2009-12-13T23:23:00.001-08:00

उन्मादक त्या चालीवरती उसळे माझी यौवनकांती
आपोआप पाउले वळती तुझ्यामागुनी ओढत नेती
देऊ नको ते कटाक्ष मादक अवचित गैर घडेल हाती !

किनाराही लाजे

2009-12-11T09:10:00.000-08:00

किती वाट पाहु किनाऱ्यावरी मी
कधी सुखरूप येइल नौका तुझी ही
ओहोटीस येइ तू येताच भरती
किनाराही लाजे अशी भेट आपुली
पिपासा जीवाची कधी शांत करिसी
समुद्राहुनी खोल लाभेल तृप्ती

हळवे नाजूक

2009-12-09T20:19:00.000-08:00

उधळत खिदळत बोलशील काही
बघताना भान मला उरणार नाही
पावतील लोप जणू दिशा साऱ्या दाही
हळवे नाजूक गोड अंकुरेल काही

डोंगर

2009-11-23T07:24:00.000-08:00

भयाण अंधारात चढतो महाकाय तो डोंगर
दाट झाडी काट्यांची अनोळखी वाट धूसर
अनवाणी पायांखाली रंगीत काचांचे तुकडे
नक्षत्रांचे विकट हास्य शिखराच्या पलीकडे

मध्यरात्र

2009-11-15T08:29:00.000-08:00

रात्रीच्या मध्यात झोपल्या निद्रिस्त त्या चांदण्या
दिवस चकाचक उगवे आमुचा बाहेर भटकावया
दोघेच निघालो सॅंट्रोमधुनी भरधाव सुटलो वेगे
त्या तिठ्यावर वळुनी उतरलो केले पाय मोकळे

कोपऱ्यातल्या टपरीवरती तो मिणमिणता दिवा
आळोखे पिळोखे देत जमतो अमृत चाखावया
शुभ्र पांढरी चारचाकी नित्य उभी तिकडे
ड्रायव्हर मालक कोणीच नाही अद्भुत कोडे वाटे

विषयांवरती विषय निघती अखंड त्या गप्पा
बोलता बोलता नकळत उघडे मनातला कप्पा
चहा संपतो शब्द संपतो सॅंट्रोत जाउनी बसतो
संवाद झोपेपूर्वीचा मौनामधुनी होतो

द्राक्षमहीमा

2009-10-06T01:58:00.000-07:00

द्राक्षासम नाही कोणतेच फळ
बाहेरुन थंड पण आत जळजळ

कोकच काय घे पेप्सीचे जळ
प्रमाणाबाहेर झाले तर मात्र मळमळ

थोडेसे चाखुन बघ येइल कळ
हळुहळु वाढेल भेटण्याची तळमळ

सोबत केलेल्या मित्राचा छ्ळ
पीणारा मस्त पण त्याची पळापळ

पेल्यापेक्षा पाहीजे बाटलीचा नळ
नृत्यातील शृंगार अन् नर्तकीची सळसळ

बोलायला लागलास तर् लागणार नाही तळ
अंतरातील वेदना अन् कारुण्याची हळहळ

स्वच्छ होइल मन निघेल खळ अन् मळ
अंतरातील निर्झर वाहु लागेल खळखळ

वर्षाखेर

2009-08-24T22:39:00.000-07:00

वर्षात उंच उसळले हास्यातले फवारे
शोभा अपूर्व चमके दवबिंदु वेदनांचे
परिपूर्ण काम-घाम सप्ताह तोच घासे
हलकेच पैंजणे घुमती कूजन नववर्षाचे

सह्याद्री

2009-08-18T07:40:00.000-07:00

कस्पटासम हिमालयाचे गुणगान का करिसी ?
मोगल पोसले बहु हानी केली रयतेची
समर्थांची तपोभूमी अन् शिवबाची रणभूमी
अभेद्य ढाली मिरवी तो तर सह्याद्री मुकुटमणी

काव्यपंक्ती

2009-08-16T00:33:00.001-07:00

आश्चर्य हेच मोठे स्फुरतात काव्यपंक्ती
एकेक शब्द देई प्रतिभेस त्या लकाकी
बहुकाल खर्च करिता मशागत आरशाची
प्रतिबिंब स्पष्ट चमके ही किमया सरस्वतीची

Windows 7 !

2009-08-05T05:16:00.000-07:00

In this poem, each of the seven stanza describe a new feature in Windows 7. Find them out !

Open the doors and look through the windows
Paints and words are dancing in meadows

Thundering rain and gushing wind
Sitting at the desk I feel n find

What a beauty ! just click it right
Jumps of history lists delight

Search the net and look for the spider
Crawling everywhere bing is the master

Never so fast could I find a picture
Searching the pile, seven is the master

Experience world of the ghost
Even the naive love it the most

End of the wall right in the corner
Blessed am I to see the paper

I sing a song making a sculpture
Showering thou with the seven treasure

फूल

2009-08-04T09:04:00.001-07:00

काट्यांचा काय दोष धरायला चुकल
काटेच बरे वाटले जेव्हा फुल बोचल

काटे टोचले तेव्हा थोडस रक्त वाहील
नाजुक फुलाने तर तेही लपवल

अजब सामर्थ्य या सुंदर फुलाचं
दुरून उमलवणारं जवळून कोमेजवणारं

दूर असताना फुलाचा सुगंध आला होता
आश्चर्य म्हणजे माझ्या जखमेतूनही दरवळला

जखमेतून रक्त भळाभळा वाहील
लोकांना वाटल जणू काही फूलच लाजल

काही विक्रेते आले दयेने फूल द्यायला
कस सांगु त्यांना की रक्त आहे हाताला ?

चार फुल टोचली तरी पाचव शोधतोय
म्हणूनच लक्ष ठेवून विक्रेता बघतोय

रडून रडून कढत अश्रू संपुन गेले
जखमा धुवायला आता ते पण नाही म्हणाले

आताशा कुठे श्रावणात पाउस पडतोय
हिरव्यागार गालिचावर बगीचा फुलतोय

राख

2009-07-29T22:15:00.000-07:00

समुद्राच्या क्षितीजासमवेत उसळणाऱ्या लाटा
हातातल्या चहासोबत कोसळणाऱ्या धारा

काठावरती तुटक्या फुटक्या दगडांची दुकाने
कधी काळी सगळे होते अखंड पाषाणाचे

चढविला raincoat बाहेर पण काढले आतील सदरे
कधी काळी वसली होती सुवर्णकालीन साम्राज्ये

इतिहासच आहे राज्यांचा रक्ताने भरलेला
मांस पू अन् दुर्गंधीने जखमा ओशाळल्या

भीक मागतो कोणीतरी करेल मलमपट्टी
कालचक्रामध्ये झाली घराची झोपडपट्टी

आकाशवाणी सांगे मजला का कवटाळीतोस शकले
सत्य असले कितीही जरी ते तुझ्यापासुन वेगळे

जुन्यामध्ये नवीन शोधिता प्रयत्नांची शर्थ
नव्याला तू करितो आहे जुनाच भावार्थ

राखेतून नवीन विस्तव कशाला लावतो ?
बाहेरच्या rockel वर का अवलंबतो ?

जन्मजात वसते निखाऱ्यात धग
विस्तव येण्यास राख बाजुला कर

कोसळणारा पाउस आता थांबला होता
raincoat असतानाही आत पोचला होता

शिवालय

2009-07-28T22:39:00.001-07:00

जीर्ण प्राचीन शिवालयात तो पोहोचला रस्ता चुकुनी
गिर्यावरती घनदाट होती झाडी चहुकडुनी
काळ्याशार दगडामध्ये पिंड रेखीव साकारली
बेलपत्र अन् फुले सुवासिक मंद मंद दरवळती

शब्दालाही शब्द फुटेना नीरव शांततेत त्या
मंजुळ घंटा निनादली प्रतिशब्द दशदिशांना
सदा दर्शनास यावे वाटे citylife सोडुनी
तुझे-माझे माझे-तुझे जाईल निःशब्दी विरुनी !

पराक्रम

2009-07-26T11:35:00.000-07:00

उंच अदृश्य छिद्रातुन जो नेम साधला पाठी
मारी शत्रुला गोळी ही तर नपुंसकाची खाणी
रिपुचितेत घुसले जे वेगे समशेरी पेलुनी
निधड्या छातीवरती कोरली पराक्रमाची लेणी !

तत्त्वचिंतक कृष्णमूर्ती

2009-07-24T22:29:00.000-07:00

एका मित्राला तत्त्वचिंतक जे. कृष्णमूर्ती आवडतात. त्यांच्यासाठी...

मुखवटे गळुनी पडती एकेक सर्वही खोटे
घनदाट काळोख उजाडे मनी सूर्यप्रकाशामध्ये

क्षुल्लक छोटी घटना पण त्यातही सार असे
बहुखोल जाऊ पाहाता तळ त्याचा कधी न लागे

ब्रह्मास्त्र मर्मभेदी एकेक वाक्य त्यांचे
बचाव करीता स्वतःचा चीनची भिंतही ती कोसळे

भयप्रेमकारुण्यमेधा यांचे पुनरुज्जीवन घडे
देहतरुवर काजवा दिसे सहजध्यानरुपाने

श्रद्धा पूजा भक्ती यांचे तयांना का वाकडे
कृष्णमूर्ती या योग्याला प्रणाम माझा असे

सृजन

2009-07-20T09:31:00.000-07:00

निरस जीवनात एकच दिलासा
सृजनाला न येइ कायमची बधीरता
कवितेला उत्स्फुर्त प्रतिसादाची प्रेरणा
प्रसिद्धीच्या प्रकाशाने अंधाराचीच शक्यता !

मौत

2009-07-19T12:26:00.000-07:00

तबाही मच गयी लोगोमे
जब कोइ रोया हमारी दुसरी मौत पर
मुनासिब क्यु नही गालिब जब मर गये हम
एक बार उसपर दुसरी बार उसकी ना पर
दो बार मरनेका गम भी नही होता
अगर जिंदा रहते उसके दिल मे उतरकर !

विरोधाभास

2009-07-19T12:25:00.000-07:00

कमनीय गौर कटीचे करी मदन वस्त्र मोकळे
निरागस भावबंधन का अनावृताला झाके ?

सांगता नाही आले

2009-07-19T12:19:00.000-07:00

एका मित्राने सांगितले की या विषयावर कविता कर - शाळेत असल्यापासुन तुला ती आवडते, college मधे ही आवडायची, पण कधी सांगुच शकला नाहीस. चारोळी करायला गेलो आणि बरीच मोठी कविता झाली !

ते नाजूक कोवळे होते वय हसण्याचे फुलण्याचे
अभ्यास तास गुरुजन अन् खेळही सर्व तऱ्हेचे
त्या दिवसाच्या अस्ताला सुग्रास गोड जेवावे
रात्रीच्या गादीवरती आईच्या कुशी झोपावे

कळले नाही मजला दिवस कसे ते सरले
बारा तुकड्यांवरती झाले भ्रमण ग्रहांचे
शाळेत चुकुनी अचानक ओळख तिच्याशी घडते
निमित्त होते गणिते उत्तर आणिक आकडे

कळले नाही मजला झोप अशी का उडते
डोळे मिटल्यावरही मुखकमल तुझे का दिसते
वाद्यावाचुन मंजुळ ही धून कुठुनशी येते
गणिता घोकिले तरीही का कविता स्पर्शुनी जाते

नीरव लागते ध्यान तुझ्या हसण्यारुसण्यामध्ये
प्रत्येक कृती करताना तु कर्ता बनुनी येते
क्षणाहुनही छोटे क्षण ते तुझ्यासवेचे
साक्षात्कार जाहला मजला तू मला तशी आवडते

दहावीच्या लाटेनंतर विरहाचे वारे सुटले
सुयोग होता बहुधा भेटलो कॉलेजमध्ये
शाळेतले मुकेपण इकडे बोलू लागले
जमले नाही कधीही जे बोलायचे ठरवले

हातात बाइक आली अन् पायात महागडे नाइके
हलकेच येउनी अलगद बसावे मागे वाटे
दिन आला बहुत दिनांनी तिच्या दुखापतीने
मन आनंदुनि गेले जरी काहुर वेदनेचे

ती खरेच बसली मागे अन् घरी सोड म्हणाली
गाडी होती रस्त्यावरती पण हवेत क्षणभर वाटली
जोरात देउनी हिसका अनपेक्षित खड्डा गेला
मानेवरती माझ्या स्पर्श कोवळा झाला

वीज चमकली अंगी अन् उन्माद अंतरंगी
आकर्षणाचा नियम समजला सर्वांगी
घरी सोडता तिजला आत ये ना म्हणाली
कॉफीच्या घोटाबरोबर नजरेला नजरही भिडली

दुसऱ्या दिवशी गेलो विचारपूस करावया
घोळका जमला होता तिच्या सवंगड्यांचा
अधिकार नाही आपला समजावले स्वतःला
थबकले पायही तेव्हा कॅंटीनला जाताना

बघता बघता सरली कॉलेजची सर्वही वर्षे
अभ्यास खेळ मस्ती अन् भरलेली मौजेने
सांगता नाही आले जे बोलायाचे होते
तिलाही नाही कळली मौनातली प्रेमवाक्ये

नशा

2009-07-19T12:15:00.001-07:00

मद्यमदीराक्षी नव्हे ही आहे नशा महान
लघु-बहु मधुर-कडु ज्याचा त्याचा मान
थकलेल्या मेलेल्या जीवाला देते जीवनदान
संजीवनीही फिका ज्यापुढे असे हे अमृतपान
घोट घेता प्रफुल्लित होसी जातो सर्वही ताण
सकाळ-संध्याकाळ करावे नियमित चहापान !

आई

2009-07-19T12:08:00.000-07:00

ते खूप दूर आहे घरकुल प्रिय माझे
मायेने भरलेले वात्सल्य पालकांचे
रहायचे नाही मजला क्षणैक येथे
भरपूर लोक भवती पण कोणीच नाही माझे

घरुन निघालो जेव्हा तुझे अश्रू ओघळले
त्या बिंदुंमधला सागर पाहाण्याचे डोळे नव्हते
पश्चात्ताप करुनि आता उपयोग नाही काही
नशीबाचे पांघरुण आहे स्वतःच्या चुकीवरती !

का ?

2009-07-19T12:06:00.000-07:00

अक्षम्य अपराध नव्हता जरी तो तू अशी संतापते
रातराणीच्या कळ्यांना चुरगाळुनी तू फेकीले
कोटी कोटी विनवण्या केल्या लक्ष लक्ष समजाविले
जाहला अपमान बहु परि मी तुलाची पूजीले
सौंदर्याच्या पुतळ्यामध्ये पाषाण मी जणु पाहीले
एवढ्या रामायणानंतर तू मला का आवडते ?

हातावरची मेंदी

2009-07-19T12:05:00.000-07:00

नक्षीदार मेंदी हातावर तू तरी रुसलास का रे ?
तप्त रेतीमधुनी चालुनी पाय तुझे पोळले का रे ?
चंदनाचा देह माझा स्पर्शुनी तू शांत हो
रंगलेल्या मेंदीसम ही रात्र आपण रंगवू रे !

आतुरतेने पावसाची वाट बघणारी मुलगी

2009-07-19T11:40:00.000-07:00

हलकिशी ती पावसाची सर आणी मी रस्त्यात उभी
रोमांच येती सर्व अंगी दाटती ते मेघ नभी
कुठुनतरी येत वारा तुझ्या येण्याचा इशारा
अचानक मी मान वळवते पाहण्यासाठी आतुर होते
मोगऱ्याचा गंध येतो नेत्री माझ्या कैफ येतो
बेधुंद आशा मनातली रक्तवर्णी गाल बोलती
क्षणिक वाटे तूच यावे तुझ्यात मी विरघळुन जावे.

नासका हापुस ?

2009-07-19T11:36:00.000-07:00

हैद्राबादमध्ये हापुसचा आंबा
अचानक दिसला एक छान ताजा
थोडासा बघु म्हणुन गेलो चाखायला
योगायोग असा की झाली विषबाधा !

व्यंग

2009-07-19T07:25:00.001-07:00

दुष्काळातही भरलेले ते एक सरोवर आहे
त्यामधला तो वृक्ष निष्पर्ण मात्र आहे
सळसळत्या यौवनाला विरहाचा शाप आहे
चिरकाल यौवनाचे ययातीला व्यंग आहे !

दुर्दैवी किनारा

2009-07-18T11:17:00.000-07:00

माझ प्रेम म्हणजे अथांग किनारा
कितीही आली भरती तरी नाही मिळणे सागरा
दोन क्षण पाण्यात बुडतो किनारा
त्याचीच ओल नंतर मिरवतो किनारा
दगडाचीही जिथे वाळू होते
सागराला त्यासाठी नाही ओलावा !

श्रीगणेशा

2009-07-18T10:51:00.000-07:00

॥ ॐ ॥
सर्जनशक्तीला वाट मोकळी करुन देण्यासाठी...
शब्दांची जुळवाजुळव करताना मजा येते आणि काव्य तयार पण होते. परंतु कविता करताना कधी कधी अचानक काही ओळी स्फुरतात आणि मग बरेच दिवस टिकणारा आनंद देउन जातात. जसा एखादे algorithm सुचल्यावर होतो तसा.